Welkomstwoordje
Welkom in ons Hoekje !!!
We hopen dat je hier een aangename verpozing vind en je je niet zal vervelen. Geniet er van.
Hoe werkt de pps ?
Bij dia`s als Dagboek van een hond en Liefdesgeschiedenis :
om die te laten afspelen ga je even naar de blogarchief en klik je daar op de link van de dia`s die je wil zien .
Gastenboek
Onderaan rechts , onder music oldies vind je een gastenboek
waar je je opmerkingen kan plaatsen wat je van deze blog vind,
of als je een vraag of iets anders wil kribbelen. Ga je gang.
Zoekmachine
Als je nog een beetje verder naar beneden gaat vind je ook onderaan rechts een google-zoekmachine waarmee je dus op het net kan surfen.
Nog een beetje verder naar onder vind je een zoekmachine waarmee je kan vertalen.
Volgen
Vlak daaronder, eveneens links, zie je dat je je als volger van het blog kan opgeven Meer uitleg hierover later.
Travel Talk
Is daar vlak onder. Daarmee kan je ook volgers en eigenaars van andere blogs vinden over de hele wereld. Je moet jezelf dan wel even aanmelden.
Share it
Daarmee kan je artikels delen of video`s op je facebook of Twitter.
Veel plezier !!
waarschuwing
Zoals je zal zien komen in dit blog niet alleen leuke artikelen en amusement aan bod, maar ook ernstige onderwerpen en dringende oproepen!!
Wij, die het goed hebben in ons dagelijks bestaan, laat ons onze ogen niet sluiten voor hen die grote nood kennen
en laat ons daar samen, waar we kunnen en hoe we kunnen ,
een uitgestoken hand bieden.
Al is het maar het tekenen van een petitie of het aanklagen van onrecht... Verspreid het, opdat ook de stem, de hulproep van deze mensen gehoord wordt... !
Dank u wel !!
sunwoef
zaterdag 29 december 2007
update
Hallo allemaal , we hebben ook aan de liefhebbers van klassieke muziek gedacht. Er is zopas een lijstje gemaakt . Het staat boven spelletjes.
Er staan reeds enkele prachtige nummers in, gezongen door Luciano Pavarotti. Geniet er van mensen. Enne... Als je er nog mooie weet, geef ze dan door A.u.b. Hoor het ook graag!
Er staan reeds enkele prachtige nummers in, gezongen door Luciano Pavarotti. Geniet er van mensen. Enne... Als je er nog mooie weet, geef ze dan door A.u.b. Hoor het ook graag!
Gelukkig Nieuwjaar aan iedereen!!




2007, grijs, gekromd en met stijve botten en een veel te lange baard
is moe en gaat op pensioen voorgoed
Eerst nog de goedkeuring en dan de plichtpleging. 2007 word begeleid
met feestgedruis en hoerageroep
naar zijn lang verwachte rust.
En daar, zo jong en pril
staat 2008 klaar en wordt onthaald met kussen en wensen en knuffels en toosten
en hoera geroep uiteraard.
Met luide knallen van champagneflessen en vuurwerk
zware dingdong van kerkklokken en spetterend vuurwerk
is zijn tijd ingetreden. Welkom 2008
Geef voorspoed en zegen,
warmte en geluk
een lach in alle dagen
van eenieder
breng vriendschap en vrede mee
en goedheid voor iedereen
Dat 2OO8 een jaar word als nooit voorheen
waar ieder van kan genieten
en vreugde mag ervaren.
Dit is mijn wens voor 2008 voor iedereen
vrijdag 28 december 2007
donderdag 27 december 2007
JAWADDE ... ook wel niet de slag van zijn leven geslagen .... :-D
Dief dringt woning binnen in Elsene en valt in slaap
In Elsene heeft een bejaarde vrouw maandagnacht de schrik van haar leven beleefd. Toen ze even voor middernacht haar slaapkamer wilde binnengaan, ontdekte ze een vreemde man in haar bed.
De 70-jarige vrouw kwam maandag even voor middernacht thuis nadat ze de hele dag weg was geweest. Ze ging meteen naar haar slaapkamer, waar ze een slapende man in haar bed aantrof. Ze deed de deur op slot en verwittigde de politie. Toen de politieagenten ter plaatse aankwamen, sloeg de intussen wakker geworden man op de vlucht. Daarbij maakte hij echter een zware val. Hij werd overgebracht naar het ziekenhuis, waar hij enkele dagen verzorgd wordt. De verdachte is gekend voor andere feiten. Bij hem thuis werden gestolen voorwerpen aangetroffen. (SVR)
maandag 24 december 2007
EEN ANDER VERHAAL... ZEKER LEZEN!!!!!!!
: een ander verhaal...
>
> Wat zou jij doen? Lees het verhaal en maak je keuze!
>
> Een verhaal over dat wat niet volmaakt is.
> Op een diner om fondsen te werven voor een Amerikaanse school ten
> behoeve van gehandicapte kinderen hield één van de ouders een toespraak
> die door de aanwezigen niet meer vergeten zou worden. Na een woord van
> dank
> en waardering aan de school en haar directie stelde hij een vraag:
> "Wanneer
> de natuur geen externe bemoeienis kent, functioneert alles in de natuur
> volmaakt. Toch kan mijn zoon niet leren zoals andere kinderen. Hij
> begrijpt minder dan andere kinderen. Waar is de natuurlijke volmaaktheid
> als het om mijn zoon gaat?"
>
> De zaal viel helemaal stil bij deze vraag, en de vader vervolgde zijn
> toespraak: "Ik denk dat als een kind als onze Shay op de wereld komt,er
> zich dan een kans voordoet om onze ware menselijke aard te
> tonen,namelijk op de manier waarop wij met zo'n kind omgaan."
>
> Daarna kwam hij met het volgende verhaal.
>
> Shay en zijn vader liepen langs een park waar enkele jongens die Shay
> Kende baseball speelden. Shay vroeg zijn vader: "Denk je dat ik mee
> mag doen?"
>
> Zijn vader wist dat de meeste jongens liever niet iemand als Shay in
> hun team hadden, maar aan de andere kant zag hij ook in dat als zijn
> zoon mee mocht doen, hij een hoognodig gevoel van 'er bij horen' zou
> krijgen.
> Dus liep hij op één van de jongens af en vroeg of Shay mee mocht
> spelen.De
> jongen keek om zich heen voor steun, maar omdat niemand reageerde,nam
> hij zelf een besluit en antwoordde: "We staan zes punten achter en we
> spelen al in de achtste inning. Als het aan mij ligt kan Shay meedoen,
> en we
> kijken wel of we hem aan slag kunnen krijgen in de negende inning."
>
> Aan het eind van de achtste inning scoorde het team waar Shay in mee
> Deed een paar punten, maar ze lagen nog steeds drie punten achter. Op
> het
> hoogtepunt van de negende inning kreeg Shay een handschoen en een
> plaats als verrevelder. Ondanks dat er geen bal zijn kant op kwam, was
> hij duidelijk heel opgewonden dat hij zomaar stond opgesteld. Hij had
> een grijns van oor tot oor als zijn vader vanaf de zijlijn naar hem
> zwaaide. Tegen het einde van de negende inning scoorde het team waarin
> Shay
> speelde weer. Met twee punten te gaan en alle honken bezet was de
> potentiële winnende slag aan de beurt, en het was Shay's beurt. Zouden
> ze op zo'n cruciaal moment in de wedstrijd Shay laten spelen en de kans
> lopen om te verliezen?
> Verrassend genoeg kreeg Shay het slaghout. Iedereen wist dat een
> rake slag gewoon onmogelijk was, omdat Shay niet eens wist hoe hij de
> knuppel moest vasthouden, laat staan dat hij er een bal mee kon raken.
> Maar Shay ging op de thuisplaat staan, en de werper deed een paar passen
> naar voren om de bal zachtjes te gooien zodat er een kans bestond dat
> Shay
> Hem zou raken.
>
> De eerste worp kwam op hem af, Shay sloeg er maar een slag naar en
> miste.
> Daarop kwam de werper nog een paar passen naar voren om de bal heel
> Zacht te werpen. De bal kwam en Shay raakte de bal die pardoes over de
> grond
> Recht op de werper af rolde. De werper pakte de slappe bal op en had
> alle tijd om de bal naar het eerste honk te gooien. Shay zou dan uit
> zijn en
> het hele spel zou dan over zijn. In plaats daarvan pakte
> de werper de bal op, draaide zich om en wierp de bal met een hoge
> boog naar rechts, helemaal buiten het bereik van de eerste honkman.
> Ineens begon iedereen te roepen: "Shay, ren naar het eerste! Ren naar
> het
> Eerste honk." Shay had nog nooit in zijn leventje het eerste honk
> bereikt. Hij hobbelde verschrikt langs de baseline met wijd opengesperde
> ogen, en iedereen riep: "Naar het tweede,ren naar het tweede honk."
>
> Tegen de tijd dat Shay over het eerste honk hinkelde, had de speler op
> Het rechterveld de bal. Hij had de bal naar het tweede honk kunnen
> gooien,en
> Dan was Shay uit. Maar hij begreep de bedoelingen van de
> werper en gooide opzettelijk hoog over het derde honk. Shay rende zo
> goed als hij kon naar het tweede honk, terwijl de renners voor hem als
> gekken de honken passeerden op weg naar het thuishonk. Shay bereikte
> hijgend het tweede honk,
> en de korte stop van de tegenpartij holde op hem af om hem de goede
> richting op te helpen naar het volgende honk terwijl hij riep: "Ren
> naar het derde!" Tegen de tijd dat hij het derde honk bereikte,
> schreeuwden de jongens van beide teams: "Shay, naar de thuisplaat, ren
> naar de thuisplaat." Shay strompelde naar de thuisplaat en raakte het
> honk.
>
> Iedereen was door het dolle heen en juichte hem toe alsof hij een
> homerun had geslagen, en de wedstrijd voor zijn team had gewonnen.
> "Op die dag," zei de vader zacht, terwijl de tranen langs zijn wangen
> drupten, "op die dag brachten de jongens van beide teams een stukje
> onvoorwaardelijke liefde en menselijkheid in het spel..."
>
>
>
> Om even bij stil te staan.
> We zenden elkaar duizenden grappen en idioterie per e-mail, maar als het
> aan komt op het sturen van berichten over levenskwesties bedenken we
> ons
> eerst twee keer. Het gore, vulgaire en vaak zeer obscene vliegt
> vrijelijk over het net, maar publieke discussies over fatsoen worden
> vaak op onze scholen en werkplekken onderdrukt.
> Als je al overweegt om dit bericht door te zenden, is het goed denkbaar
> dat je nu al adressen op je mailinglijst selecteert die niet het juiste
> adres zijn om dit soort boodschap te ontvangen. Kort en goed: degene die
> jullie dit aan het begin van een lange ketting stuurde, is er van
> overtuigd dat wij allemaal het verschil uit maken. We hebben allemaal
> dagelijks honderden gelegenheden om de volmaakte orde van de natuur te
> helpen. Er zijn ontelbaar triviale interacties tussen mensen die ons de
> keus
> laten: geven we elkaar een vonkje Licht & Liefde door, of laten we de
> gelegenheid liggen, waardoor de wereld weer iets kouder wordt?
>
> Okay, je hebt nu dus twee keuzes: Delete of Forward.
>
> Ik koos het laatste.
>
>
> Wat zou jij doen? Lees het verhaal en maak je keuze!
>
> Een verhaal over dat wat niet volmaakt is.
> Op een diner om fondsen te werven voor een Amerikaanse school ten
> behoeve van gehandicapte kinderen hield één van de ouders een toespraak
> die door de aanwezigen niet meer vergeten zou worden. Na een woord van
> dank
> en waardering aan de school en haar directie stelde hij een vraag:
> "Wanneer
> de natuur geen externe bemoeienis kent, functioneert alles in de natuur
> volmaakt. Toch kan mijn zoon niet leren zoals andere kinderen. Hij
> begrijpt minder dan andere kinderen. Waar is de natuurlijke volmaaktheid
> als het om mijn zoon gaat?"
>
> De zaal viel helemaal stil bij deze vraag, en de vader vervolgde zijn
> toespraak: "Ik denk dat als een kind als onze Shay op de wereld komt,er
> zich dan een kans voordoet om onze ware menselijke aard te
> tonen,namelijk op de manier waarop wij met zo'n kind omgaan."
>
> Daarna kwam hij met het volgende verhaal.
>
> Shay en zijn vader liepen langs een park waar enkele jongens die Shay
> Kende baseball speelden. Shay vroeg zijn vader: "Denk je dat ik mee
> mag doen?"
>
> Zijn vader wist dat de meeste jongens liever niet iemand als Shay in
> hun team hadden, maar aan de andere kant zag hij ook in dat als zijn
> zoon mee mocht doen, hij een hoognodig gevoel van 'er bij horen' zou
> krijgen.
> Dus liep hij op één van de jongens af en vroeg of Shay mee mocht
> spelen.De
> jongen keek om zich heen voor steun, maar omdat niemand reageerde,nam
> hij zelf een besluit en antwoordde: "We staan zes punten achter en we
> spelen al in de achtste inning. Als het aan mij ligt kan Shay meedoen,
> en we
> kijken wel of we hem aan slag kunnen krijgen in de negende inning."
>
> Aan het eind van de achtste inning scoorde het team waar Shay in mee
> Deed een paar punten, maar ze lagen nog steeds drie punten achter. Op
> het
> hoogtepunt van de negende inning kreeg Shay een handschoen en een
> plaats als verrevelder. Ondanks dat er geen bal zijn kant op kwam, was
> hij duidelijk heel opgewonden dat hij zomaar stond opgesteld. Hij had
> een grijns van oor tot oor als zijn vader vanaf de zijlijn naar hem
> zwaaide. Tegen het einde van de negende inning scoorde het team waarin
> Shay
> speelde weer. Met twee punten te gaan en alle honken bezet was de
> potentiële winnende slag aan de beurt, en het was Shay's beurt. Zouden
> ze op zo'n cruciaal moment in de wedstrijd Shay laten spelen en de kans
> lopen om te verliezen?
> Verrassend genoeg kreeg Shay het slaghout. Iedereen wist dat een
> rake slag gewoon onmogelijk was, omdat Shay niet eens wist hoe hij de
> knuppel moest vasthouden, laat staan dat hij er een bal mee kon raken.
> Maar Shay ging op de thuisplaat staan, en de werper deed een paar passen
> naar voren om de bal zachtjes te gooien zodat er een kans bestond dat
> Shay
> Hem zou raken.
>
> De eerste worp kwam op hem af, Shay sloeg er maar een slag naar en
> miste.
> Daarop kwam de werper nog een paar passen naar voren om de bal heel
> Zacht te werpen. De bal kwam en Shay raakte de bal die pardoes over de
> grond
> Recht op de werper af rolde. De werper pakte de slappe bal op en had
> alle tijd om de bal naar het eerste honk te gooien. Shay zou dan uit
> zijn en
> het hele spel zou dan over zijn. In plaats daarvan pakte
> de werper de bal op, draaide zich om en wierp de bal met een hoge
> boog naar rechts, helemaal buiten het bereik van de eerste honkman.
> Ineens begon iedereen te roepen: "Shay, ren naar het eerste! Ren naar
> het
> Eerste honk." Shay had nog nooit in zijn leventje het eerste honk
> bereikt. Hij hobbelde verschrikt langs de baseline met wijd opengesperde
> ogen, en iedereen riep: "Naar het tweede,ren naar het tweede honk."
>
> Tegen de tijd dat Shay over het eerste honk hinkelde, had de speler op
> Het rechterveld de bal. Hij had de bal naar het tweede honk kunnen
> gooien,en
> Dan was Shay uit. Maar hij begreep de bedoelingen van de
> werper en gooide opzettelijk hoog over het derde honk. Shay rende zo
> goed als hij kon naar het tweede honk, terwijl de renners voor hem als
> gekken de honken passeerden op weg naar het thuishonk. Shay bereikte
> hijgend het tweede honk,
> en de korte stop van de tegenpartij holde op hem af om hem de goede
> richting op te helpen naar het volgende honk terwijl hij riep: "Ren
> naar het derde!" Tegen de tijd dat hij het derde honk bereikte,
> schreeuwden de jongens van beide teams: "Shay, naar de thuisplaat, ren
> naar de thuisplaat." Shay strompelde naar de thuisplaat en raakte het
> honk.
>
> Iedereen was door het dolle heen en juichte hem toe alsof hij een
> homerun had geslagen, en de wedstrijd voor zijn team had gewonnen.
> "Op die dag," zei de vader zacht, terwijl de tranen langs zijn wangen
> drupten, "op die dag brachten de jongens van beide teams een stukje
> onvoorwaardelijke liefde en menselijkheid in het spel..."
>
>
>
> Om even bij stil te staan.
> We zenden elkaar duizenden grappen en idioterie per e-mail, maar als het
> aan komt op het sturen van berichten over levenskwesties bedenken we
> ons
> eerst twee keer. Het gore, vulgaire en vaak zeer obscene vliegt
> vrijelijk over het net, maar publieke discussies over fatsoen worden
> vaak op onze scholen en werkplekken onderdrukt.
> Als je al overweegt om dit bericht door te zenden, is het goed denkbaar
> dat je nu al adressen op je mailinglijst selecteert die niet het juiste
> adres zijn om dit soort boodschap te ontvangen. Kort en goed: degene die
> jullie dit aan het begin van een lange ketting stuurde, is er van
> overtuigd dat wij allemaal het verschil uit maken. We hebben allemaal
> dagelijks honderden gelegenheden om de volmaakte orde van de natuur te
> helpen. Er zijn ontelbaar triviale interacties tussen mensen die ons de
> keus
> laten: geven we elkaar een vonkje Licht & Liefde door, of laten we de
> gelegenheid liggen, waardoor de wereld weer iets kouder wordt?
>
> Okay, je hebt nu dus twee keuzes: Delete of Forward.
>
> Ik koos het laatste.
>
zondag 23 december 2007
Abonneren op:
Posts (Atom)
