Een ontmoetingsplaats voor vrienden, familie en mensen die interesse delen google2e8a40811e972d95.htlm WELKOM
zaterdag 16 juli 2011
Castle of Mesen - In The Name Of Love
Prachtig kasteel !!! Zoiets moois gaan ze toch niet afbreken hoop ik !!!
| Help ons om het prachtige theater van het Kasteel van Mesen, gelegen in de oostelijke vleugel op te slaan. Na de afbraak van de kapel en Zuid-Wing dit is, samen met de torens, de enige op te slaan, kunnen deel dat over is van wat de Zusters van Jupille eens gedaan met zo veel toewijding en liefde kunnen we nauwelijks tegenwoordig voorstellen. In de oostelijke vleugel ze gaan een cafetaria, dat is zeker te vinden. Dus waarom niet laten we ze nu horen, onze stemmen? Ze kunnen gebruik maken van de schouwburg, dit verbazingwekkende ruimte met die grote kolommen die de liefde en de geschiedenis uitstraalt is de ideale locatie Dus help ons en teken deze petitie! Samen kunnen we redden ons theater en misschien kunnen we zelfs er terecht voor een drankje in de nabije toekomst, na te denken over dit fantastische stukje geschiedenis waar we voor vochten met succes !............... .................................................. ......... VERGEET NIET om je postbus leeg AAN DE MAIL DIE ZAL ZIJN sturen u bevestigen! Ook uw Help ons de Prachtige Theaterzaal in de oostvleugel van Het Kasteel van Mesen te blozen! Na de sloop van de Kapel en de Zuidvleugel zegt is, Samen de Torentjes voldaan, Het enigste wat WIJ Nog kunnen rood worden van iETS wat de Zusters van Jupille Ooit ontmoette Zoveel Liefde gebouwd Hebben! De oostvleugel wordt omgebouwd to serviceflats voldaan EEN-cafetaria in de planning. Waarom niet in this Prachtige Ruimte voldaan oogstrelende Zuilen, sterven Warmte en historie uitstraalt? Teken aub This petitie en misschien kunnen we in de Toekomst WEL iETS Gaan drinken in EEN-Historische Ruimte WAAR we Vandaag voor 'gevochten' Hebben ! ...................... VERGEET JE ......................................... MAILBOX NIET TE CONTROLEREN! ER IS EEN-BEVESTIGINGSEMAIL VERZONDEN!CONTROLEER OOK BIJ JE SPAM! Bekijk Handtekeningen zonder tekenen Teken petitieTe ondertekenen deze petitie, voert u uw naam en e-mail adres hieronder. We zullen niet verkopen of weggeven uw e-mailadres aan derden! |
vrijdag 15 juli 2011
Optocht Anti Broodfok Actie tegen het leed in de vuile fokkerijen
| Tijd | donderdag 15 september · 13:30 - 16:00 |
|---|---|
| Locatie | Vertrek Sint Pieters Station Gent |
| Gemaakt door: | |
| Meer informatie | Posters zijn af te drukken op de site van Anti broodfok Actie. broodfok.be Vertrek optocht om 13.30 aan het station Sint Pieters naar de inspectiediensten van FOD. Wandeling duurt ongeveer 30 min a 45 min. Brillen worden afgegeven om ze de ogen te openen en we worden ontvangen met enkele mensen in hun kantoren. Honden zijn WELKOM maar denk aan poepzakjes!!! |
donderdag 14 juli 2011
GEZOCHT BETAALBARE HUURWONING ( Voor mensen die op facebook actief zijn ) Deze mensen zijn grote dierenvrienden !!
door Frank Selleslagh op woensdag 13 juli 2011 om 23:30
IN NOOD: alleenstaande moeder met tienerzoon EN 4 honden (kleine rassen) die dringend een betaalbare woning zoeken
Voorkeur in de zone Oostende - Zeebrugge - Aalter - Lichtervelde.
Minimale criteria:
Huurprijs maximaal € 500,00 en niet te duur in verwarmingskosten
2 Slaapkamers
Tuintje
Goede staat gewenst (GEEN vocht, rotte ramen, slechte electriciteit...)
Met al onze contacten in W-Vl moet er toch IEMAND zijn die helpen kan?
Vijf manieren waarop je hond de wereld anders waarneemt dan jij :: Artikels :: Hondencentrum: Alles over uw hond, honden, puppy en hondenrassen
Nemen honden de wereld anders waar dan mensen? Ja en nee. Honden delen de basiszintuigen met ons: ze zien, horen, voelen, ruiken en proeven. Maar de sterkte van hun zintuigen is anders – een belangrijk onderscheid wanneer je wil begrijpen wat je hond aan het doen is.
Zicht
Men dacht lange tijd dat honden “kleurenblind” zijn, en dat ze enkel schakeringen in zwart, wit en een beetje grijs kunnen zien. Maar wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat dat niet waar is. Honden kunnen wel degelijk kleuren zien – gaande van blauw en groen tot grijs en crème, en natuurlijk zwart en wit. Geschat wordt dat mensen tussen 7 en 10 miljoen verschillende kleuren waarnemen. (We hebben zelfs geen namen voor zoveel kleuren!)
Maar honden zijn veel beter in het waarnemen van beweging. Dat is de reden dat ze een kat in een boom van een veel grotere afstand kunnen zien dan jij dat kan. Hun nachtvisie is ook veel beter dan de onze – honden hebben een bijkomende, reflecterende laag in hun oog genaamd de tapetum lucidum. Deze laag reflecteert licht in de receptoren in het oog, wat honden niet enkel een goede nachtvisie geeft, maar ook die spookachtige verschijning van ogen die licht geven in het donker.
Gehoor
Wanneer je hond in het midden van de nacht als een gek staat te blaffen, hoef je er niet per sé vanuit te gaan dat hij eenzaam is en je wakker maakt zodat je hem gezelschap kan houden. Hij kan ook aan het luisteren zijn naar iets wat jij niet kan horen, maar dat enorm verontrustend is voor hem – zoals een inbreker die je kelderraam aan diggelen slaat.
Honden kunnen geluiden vier keer verder opvangen dan mensen – dat betekent dat als jij iets hoort van 100 meter ver, je hond dat van 400 meter ver hoort. Hun oren zijn ook beter ontworpen om meer van de aanwezige geluidsgolf op te nemen – zij hebben 15 verschillende spieren die hun oren in alle mogelijke richtingen bewegen. Bovendien kunnen ze hun oren afzonderlijk van elkaar bewegen om nog meer informatie te verzamelen!
Tast
Honden hebben ook een goedontwikkelde tastzin. Dat mag verbazingwekkend lijken onder al die vacht. Wel is dit zintuig minder gesofisticeerd als dat van de mens. Puppies worden geboren met waarnemingsreceptoren in hun gezicht zodat ze mama kunnen vinden in de periode vooraleer ze hun ogen kunnen openen. Maar ze kunnen ook aanrakingen over hun hele lichaam gewaarworden, net zoals mensen dat kunnen. Een van de redenen waarom je hond naast je op de zetel springt en tegen je aankruipt op een warme dag (of eender welke dag) is dat hij houdt van het gevoel dat je vlak naast hem bent!
Geur
We komen zelfs niet in de buurt van het geurvermogen van onze hond. Geschat wordt dat het ruikvermogen van een hond 100.000 keer krachtiger is dan dat van een mens. Wetenschappers schatten dat mensen ongeveer 40 miljoen olfactorische receptoren hebben, terwijl een hond er zo’n 2 biljoen heeft. Dat verklaart waarom honden zo’n goede speurders zijn, en geuren kunnen volgen doorheen allerlei soorten afleidingen – zoals over straten of door dichte wouden.
Honden gebruiken hun ruikvermogen ook als communicatiemiddel – wanneer ze door het park lopen met hun neus tegen de grond en alles wat ze tegenkomen besnuffelen, lezen ze in feite visitekaartjes van iedereen – honden, mensen, katten, eekhoorns, en alles en iedereen die daar voor hen geweest is. Dat is de reden waarom hij misschien geen aandacht voor jou heeft wanneer je in het park arriveert – hij wil uitzoeken wie van zijn kameraden daar voor hem geweest is!
Smaak
Net zoals bij mensen, is smaak gekoppeld aan de geur – het grote verschil is dat mensen iets wat niet goed ruikt niet zullen eten; terwijl honden tegenovergesteld redeneren – hoe harder het stinkt, hoe liever ze het opeten. Honden zullen eerst slikken en dan pas vragen stellen.
Terwijl mensen iets niet eten als het er vies uitziet, laat staan als niet goed ruikt, zijn honden meer begaan met de geur dan met de smaak. Zij slikken maar al te vaak eten door vooraleer ze tijd hebben om er op te kauwen, laat staan proeven. Maar dat is oké. Het is de reden dat honden denken dat het tijd is voor snoepjes wanneer wij onze ijskast leegmaken.
Dus de volgende keer dat je hond zich vreemd gedraagt, of het nu blaffen zonder reden of jou negeren in het park is, probeert hij je misschien niet te irriteren – hij reageert gewoon op een ander niveau van zintuigen dan jij. Neem even de tijd om rond te kijken en uit te zoeken wat de oorzaak is van dit gedrag vooraleer je kwaad wordt. Je hond probeert je misschien iets te vertellen!
Wil je op de hoogte blijven van alle nieuwe rassen en artikelen die op de website verschijnen? Registreer jezelf hier en je krijgt elke 2 weken een update in je mailbox. Als je jezelf registreert kan je bovendien reacties toevoegen en krijg je toegang tot ons forum. Je kan jezelf altijd probleemloos uitschrijven.
Hoe kon je... ??
door Astrid Bogaertsa op donderdag 14 juli 2011 om 17:55
Hoe kon je? Door Jim Willis, 2001
 |
| Dit is niet de hond die het verteld. Maar je zal het beter begrijpen als je dit dier ziet dat gelukkig is bij zijn baasje ! Toen ik pup was, amuseerde ik je met mijn gekke streken en maakte ik je aan het lachen. Je noemde mij je kind, en ondanks een aantal kapotgekauwde schoenen en wat vermoorde kussentjes werd ik je beste vriend. Als ik stout was, schudde je met je vinger naar me en vroeg je me hoe kon je?, maar dan gaf je weer toe en rolde je me op mijn rug om mijn buik te kriebelen. Mijn zindelijkheidstraining duurde wat langer dan verwacht omdat je het vreselijk druk had, maar daar hebben we allebei hard aan gewerkt. Ik weet nog dat ik 's nachts mijn neus tegen je aanschurkte en dat ik naar je diepste geheimen en dromen luisterde, en ik kon me geen beter leven voorstellen. We maakten lange wandelingen en renden door het park, maakten ritjes in de auto, stopten om een ijsje te kopen (ik kreeg alleen het hoorntje want ijs is slecht voor honden, zei je) en ik deed lange dutjes in de zon en wachtte tot je aan het eind van de dag thuis zou komen. Geleidelijk ging je meer tijd aan je werk en je carrière besteden, en meer tijd aan het zoeken van een menselijke partner. Ik wachtte geduldig op je, troostte je als je gekwetst of teleurgesteld was, gaf je nooit op je kop als je een verkeerde beslissing nam en sprong vrolijk in het rond als je thuis kwam. En toen werd je verliefd. Zij - inmiddels je vrouw - is geen hondenmens. Toch verwelkomde ik haar in het huishouden, probeerde haar genegenheid te geven en gehoorzaamde haar. Ik was gelukkig omdat jij gelukkig was. Toen kwamen de menselijke baby's en ik deelde in je opwinding. Ik was gefascineerd door hun roze huidje, hoe ze roken, en ik wilde ze ook bemoederen. Alleen maakten jij en zij je zorgen dat ik ze pijn zou doen, en ik werd de meeste tijd naar een andere kamer verbannen, of naar de bench. Oh, ik wilde zo graag van ze houden, maar ik werd een gevangene van de liefde. Toen ze groeiden, werd ik hun vriend. Ze hingen aan mijn vacht en trokken zichzelf op wiebelige beentjes op, staken vingers in mijn ogen, onderzochten mijn oren en gaven mij kusjes op de neus. Ik hield van ze en van hun aanraking - jouw aanrakingen waren nu zo zeldzaam - en ik zou hen met mijn leven hebben verdedigd als het nodig was geweest. Ik glipte stiekem in hun bedden en luisterde naar hun zorgen en geheime dromen, en samen wachtten we op het geluid van jouw auto op de oprit. Er was een tijd dat, als anderen je vroegen of je een hond had, je een foto van mij uit je portefeuille haalde en hen verhalen over mij vertelde. De afgelopen jaren antwoorde je slechts ja en veranderde je van onderwerp. Ik was van jouw hond verworden tot slechts een hond, en iedere euro die je aan mij besteedde werd er een teveel. Nu heb je een carrièrekans in een andere stad, en jij en je gezin verhuizen naar een appartement waar geen honden toegestaan zijn. Je hebt de juiste beslissing genomen voor je gezin, maar er was een tijd dat ik je enige gezinslid was. Ik was blij opgewonden over de autorit, tot we bij het dierenasiel stopten. Het rook naar honden en katten, naar angst, naar hopeloosheid. Je vulde de paperassen in en zei ik weet zeker dat jullie een goed tehuis voor haar vinden. Zij haalden hun schouder op en keken je meewarig aan. Zij kennen de harde werkelijkheid voor een hond van middelbare leeftijd, zelfs een met papieren. Je moest de vingertjes van je zoon van mijn halsband lostornen terwijl hij schreeuwde Nee pappa! Laat ze niet mijn hond meenemen! En ik maakte mij zorgen om hem, en over wat je hem hiermee had bijgebracht over vriendschap en trouw, liefde en verantwoordelijkheid, en over respect voor alle leven. Je gaf me een afscheidsklopje op mijn hoofd, je vermeed mij in de ogen te kijken, en weigerde beleefd mijn halsband en riem mee te nemen. Je moest nog een deadline halen - en ik nu ook. Na je vertrek zeiden de twee aardige dames dat je waarschijnlijk al maanden wist dat je zou verhuizen en dat je geen poging had gedaan om een goed tehuis voor me te vinden. Ze schudden het hoofd en zeiden hoe kon je? Ze geven ons hier in het asiel zoveel aandacht als mogelijk is met hun drukke bezigheden. Ze voeren ons natuurlijk, maar al dagen heb ik geen trek meer. In het begin rende ik iedere keer als er iemand langskwam naar het hek, hopend dat jij het was. Dat je van gedachten was veranderd. Dat dit allemaal slechts een nare droom was. Of ik hoopte tenminste dat het iemand was die medelijden met me had, die me zou redden. Toen ik me realiseerde dat ik niet opkon tegen die met gekke fratsen aandacht vragende pupjes, die geen idee hadden wat hen te wachten stond, trok ik me maar terug in het verste hoekje van mijn kennel en wachtte af. Ik hoorde haar voetstappen toen ze me kwam halen aan het eind van de dag, en ik liep met haar terug de gang door naar een aparte kamer. Een gelukzalig stille kamer. Ze plaatste me op de tafel en wreef over mijn oren en vertelde me dat ik me geen zorgen moest maken. Mijn hart bonkte in afwachting van wat er ging gebeuren, maar ook voelde ik een zekere opluchting. De gevangene van de liefde was aan het einde van haar dagen gekomen. Omdat het mijn aard is, had ik met haar te doen. De last die zij moet torsen is zwaar, dat weet ik zoals ik ook altijd jouw stemmingen aanvoelde. Voorzichtig plaatste ze een tourniquet om mijn voorpoot terwijl een traan over haar wang gleed. Ik likte haar hand op dezelfde manier als ik altijd bij jou deed om je te troosten, al die jaren geleden. Met grote vaardigheid liet ze de injectienaald in mijn ader glijden. Toen ik de steek voelde en de koele vloeistof die zich door mijn lichaam verspreidde, ging ik slaperig liggen, keek haar in de ogen en fluisterde hoe kon je? Misschien begreep ze mijn hondentaal, want ze zei het spijt me zo. Ze hield me tegen zich aan en legde mij haastig uit dat het haar taak was ervoor te zorgen dat ik naar een betere wereld ging, waar ik niet genegeerd, mishandeld of verlaten kon worden of voor mezelf moest zorgen - een plaats van licht en liefde, zo verschillend van dit aardse bestaan. Met het laatste beetje energie dat ik nog had, probeerde ik haar met een laatste kwispel te vertellen dat mijn hoe kon je? niet tegen haar gericht was. Ik dacht aan jou, lieve baas. Ik zal altijd aan je denken en altijd op je wachten. Moge iedereen in je leven je zoveel trouw betonen. Noot van de auteur: Als de tranen je in de ogen stonden bij het lezen van Hoe kon je?, zoals bij mij toen ik het schreef, komt dat doordat het een samenstelling is van de verhalen van miljoenen dieren die ieder jaar in asiels over de hele wereld sterven. Iedereen mag het verhaal verspreiden voor niet-commerciële doeleinden, zolang de auteur wordt vermeld. Gebruik het om mensen voor te lichten, op websites, in nieuwsbrieven, op prikborden in asiels en dierenartspraktijken. Vertel mensen dat een huisdier in huis nemen een belangrijke beslissing is, dat dieren onze liefde en zorg verdienen, dat het vinden van een ander, goed tehuis voor je dier je eigen verantwoordelijkheid is en dat ieder asiel en iedere dierenbeschermingsorganisatie je daarover goede adviezen kan geven, en dat alle leven kostbaar is. Doe alstublieft al het mogelijke om te voorkomen dat een dier als ongewenst wordt afgemaakt.door: Walter Van Bree |
woensdag 13 juli 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)