Dit las ik in de Gazet van Antwerpen

TIENER STERFT GRUWELIJKE HONGERDOOD


Een leven als een hond, met als dieptepunt een gruwelijke hongerdood. De 17-jarige Davey Vanden Berghe uit Oostende moest uren en uren in een hok doorbrengen dat hij zelf in elkaar timmerde, en werd uiteindelijk letterlijk doodgehongerd door zijn moeder en stiefvader. Vandaag gaat in Brugge de assisenzaak van start, met op het beschuldigdenbankje moeder Iris Vanden Berghe en stiefvader Christiaan Mechele.

“Sorry Davey, het spijt me, het spijt me.” Die luide schreeuw van moeder Iris Vanden Berghe klinkt op 28 december 2004 door de Oostendse Velodroomstraat. Een inderhaast bijgeroepen MUG-arts kan die morgen enkel het overlijden van de lichtjes minderbegaafde jongen vaststellen. “Davey voelde zich de avond ervoor niet zo lekker”, zeggen moeder en stiefvader.

Onraad
Maar de hulpverleners ruiken onraad, en uiteindelijk komt de ware toedracht aan het licht: Davey stierf door maandenlange ontbering en mishandeling. De wetsdokter stelt onder meer vast dat de vetlaag in het lichaam van de puber - die nog amper 40 kilo woog - helemaal verdwenen is, en dat zijn lever door de honger ingekrompen is tot die van een elfjarige. Het lichaam vertoont bovendien blauwe plekken, letsels van oude en recente verwondingen, en doorligwonden.

Sloten op kasten
Stiefvader Christiaan geeft bij zijn eerste verhoor meteen toe dat hij de jongen meerdere keren een stevig pak slaag gegeven heeft. Maar Davey was volgens hem moeilijk opvoedbaar, “een nietsnut”, en verdiende dus geregeld straf, vergoeilijkt stiefpa. De doorligwonden kwamen er volgens Iris omdat “stoute Davey” geregeld in een hok van 2,5 bij 3 meter werd opgesloten, zonder verlichting, zonder verwarming, zonder water, zonder wc. Omdat Davey zogezegd aan vraatzucht leed, waren er in de keuken sloten geplaatst op alle kasten, op de ijskast en op de diepvriezer. Of had de uitgemergelde tiener misschien gewoon honger?

Rauwe lever
Nog meer hallucinante details komen tijdens het gerechtelijk onderzoek boven water. Volgens oma Jeanine schotelde Christiaan zijn stiefzoon de walgelijkste dingen voor. Ongebakken frieten met rauwe lever, om maar iets te noemen. Mechele dwong Davey ook een mengsel van zout water met scheuten tabasco en sigarettenas te drinken. Het kan nog erger, als Davey een bordje ‘chocolade’ binnengelepeld krijgt: de behoefte die Christiaan net gedaan had.

Op de foto’s van het allerlaatste kerstfeestje overigens geen spoor van ‘het lelijke eendje van het gezin’. De banneling ligt op dat ogenblik - amper enkele dagen voor zijn dood - opgesloten in zijn koud, donker hok. “Het lijkt wel alsof Davey geen mens meer is, laat staan een familielid”, zo zal de gerechtspsychiater later omschrijven. “Veeleer een lastig ding dat het familiegeluk in de weg stond.”

Buren
Al mogen er misschien ook wel vragen gesteld bij de houding van de buren, die niets ondernamen en misschien een drama hadden kunnen vermijden. “De laatste keer dat we Davey zagen, enkele weken voor zijn dood, zag hij er totaal verwilderd uit. Zijn haar was lang en vies, hij liep blootsvoets ondanks de vrieskou en zag er uitgemergeld uit”, zo vertelt een buurvrouw. Niet alleen stiefpa Christiaan zal in de Brugse assisenzaal moeten verschijnen voor foltering en uithongering met de dood tot gevolg.

Ook mama Iris zit, hoewel ze een passieve rol speelde, in het beschuldigdenbankje. Omdat ze de jongen in nood niet geholpen heeft, maar ook niemand verwittigd heeft om te helpen.

Jan-Roel DRIESSEN


REAGEER OP DIT ARTIKEL !!

sunwoef


Reageer op dit artikel E-mail naar een kennis





Discussieer mee
Caroline Gennez en sp.a blijven zwalpen

Havenhuis wordt 'UFO van staal en glas'

Volg de bloggers met goede voornemens

Deurne wil districtsraad in dialect